Oswajanie lęku przed kontaktem z psychologiem
Dla wielu osób decyzja o umówieniu się na pierwsze spotkanie z psychologiem jest krokiem wymagającym odwagi. Często towarzyszy jej niepewność, napięcie, a nawet lęk: Czy będę oceniany? Co mam powiedzieć? Czy moje problemy są „wystarczająco poważne”?
Te obawy są zupełnie naturalne. Pierwsze spotkanie po pomoc bywa stresujące właśnie dlatego, że dotyka bardzo osobistego obszaru – naszego wnętrza. Warto jednak wiedzieć, że jego celem nie jest konfrontacja, lecz stworzenie bezpiecznej przestrzeni do rozmowy i poznania Twojej sytuacji.
Skąd bierze się lęk przed pierwszym spotkaniem?
Lęk przed kontaktem z psychologiem często wynika z:
- niewiedzy, jak wygląda takie spotkanie
- obaw przed oceną lub niezrozumieniem
- przekonań, że „powinno się poradzić samemu”
- wcześniejszych doświadczeń lub stereotypów dotyczących terapii
Od pacjentów można usłyszeć:
„Nie wiem, od czego zacząć”
„Boję się, że się rozpłaczę”
„Nie wiem, czy potrafię o tym mówić”
To wszystko są bardzo ludzkie reakcje, które nie wymagają „naprawy”, lecz zrozumienia.
Jak wygląda pierwsze spotkanie z psychologiem?
Pierwsze spotkanie ma charakter konsultacyjny. Jego celem jest przede wszystkim poznanie Ciebie i Twojej sytuacji – w takim zakresie, w jakim jesteś gotowy/gotowa się nią podzielić.
Podczas spotkania:
- psycholog zadaje pytania, które pomagają lepiej zrozumieć Twoje trudności
- masz przestrzeń, by opowiedzieć o tym, co dla Ciebie ważne
- wspólnie określacie, jakiej formy pomocy potrzebujesz
- możesz zadawać pytania i mówić o swoich obawach
Nie ma jednego „właściwego” sposobu przeżywania pierwszej wizyty. Niektórzy mówią dużo, inni potrzebują więcej ciszy. Wszystko to jest w porządku.
Czego nie trzeba się obawiać?
Wbrew częstym obawom:
- nie musisz mieć gotowej historii ani nazwanych problemów
- nie musisz mówić o wszystkim od razu
- nie zostaniesz oceniony ani skrytykowany
- nie usłyszysz gotowych recept na życie
Psycholog nie jest po to, by oceniać czy „naprawiać”, lecz by towarzyszyć, pomagać rozumieć i wspierać proces zmiany.
A co z emocjami?
Na pierwszym spotkaniu często pojawiają się silne emocje – wzruszenie, napięcie, czasem ulga. Dla wielu osób to pierwszy moment, w którym mogą głośno wypowiedzieć to, co długo było noszone w środku.
Płacz, milczenie czy niepewność są naturalne i akceptowane. To nie są oznaki słabości, lecz sygnał, że dotykasz czegoś ważnego.
Pierwsze spotkanie to także sprawdzanie relacji
Warto pamiętać, że pierwsze spotkanie służy również temu, by sprawdzić, czy czujesz się bezpiecznie i komfortowo z danym specjalistą. Relacja oparta na zaufaniu i poczuciu zrozumienia jest kluczowa w każdej formie pomocy psychologicznej.
Masz prawo:
- zadawać pytania
- mówić o swoich wątpliwościach
- zdecydować, czy chcesz kontynuować współpracę
Podsumowanie
Pierwsze spotkanie z psychologiem nie jest egzaminem ani testem. To zaproszenie do rozmowy, w której tempo, zakres i kierunek są dostosowane do Ciebie.
Lęk przed pierwszym kontaktem jest naturalny, ale bardzo często po spotkaniu pojawia się ulga i poczucie, że „nie jestem z tym sam/a”.
Czasem największym krokiem w stronę zmiany jest samo przyjście i powiedzenie: „potrzebuję pomocy”.